راهبرد رسانه به نقل از ایرنا – از لحظه‌ای که وارد سالن پتروشیمی شدم، صدای همهمه کودکانه فضا را پر کرده بود؛ صدایی شیرین و زنده که نشان می‌داد این همایش فقط مراسمی رسمی نیست، بلکه دورهمی گرم خانواده‌هایی است که سال‌ها در سایه سختی‌های یک شغل پرخطر، کنار هم ایستاده‌اند.

مردی با لباس آبی‌رنگ معروف سیم بانی، که آرم اداره برق روی سینه‌اش می‌درخشید، دست دخترک کوچک خود را گرفته بود و آرام‌آرام میان صندلی‌ها پیش می‌رفت. دخترک با شیطنت کودکانه‌اش سعی می‌کرد از دست پدر رها شود و به سمت مادرش بدود. مادر با لبخندی خسته اما پر غرور، مقابلشان ایستاده بود و نگاهش گواهی آرام از سال‌ها همراهی و دلهره بود؛ همراهی با شغلی که هر صبح با آرزوی سلامتی آغاز و هر شب با شکر بازگشت پدر به خانه پایان می‌یافت.

چند سیم‌بان با چهره‌هایی آفتاب‌سوخته و خطوطی که سختی کار تابستان امسال را بازگو می‌کرد، کنار خانواده‌هایشان نشسته بودند. گرمای بی‌سابقه امسال و ساعات طولانی کاری‌شان هنوز در نگاهشان پیداست، اما امروز روز دیگری است؛ روزی برای تقدیر و اندکی احساس غرور در کنار خانواده‌.

وقتی مجری برای آغاز مراسم روی صحنه آمد، صدای کودکان به آرامی فروکش کرد. خانواده‌ها منظم‌تر نشستند و سیم‌بانانی که همیشه روی تیرهای برق و میان کابل‌ها دیده می‌شوند، این‌بار در قالب یک همسر و یک پدر، دست در دست خانواده خود نشسته‌اند.

بخش تقدیر که شروع شد، هر سیم‌بان همراه با همسر و فرزندش روی صحنه قدم می‌گذاشت و دسته‌گل آماده‌شده به همسرانشان تقدیم می‌شد، همه می‌دانستند که ادامه این شغل سخت، بدون شانه‌های استوار همسرانشان امکان‌پذیر نبود. بسیاری از زنان حاضر، لبخندی پر اشک بر لب داشتند… لبخندی که خستگی سال‌ها نگرانی و پشتیبانی در آن موج می‌زد.

پس از بخش تقدیر، فیلم کوتاهی از فعالیت‌های سیم‌بانان پخش شد. تصاویر، صحنه‌هایی از تلاش‌هایی را نشان می‌داد که اغلب مردم هیچ‌گاه نمی‌بینند؛ مردانی که در گرمای سوزان تابستان امسال، با لباس‌های ضخیم کار، روی تیرهای بلند می‌رفتند تا از خاموش نشدن خانه‌ها، بیمارستان‌ها، و خیابان‌های شهر مطمئن شوند.

ما امسال روزهای خستی را پشت سر گذاشتیم، دمای هوا به حدی می‌رسید که حتی نفس‌کشیدن سخت می‌شد، هر لحظه امکان قطع شدن برق، خرابی خطوط انتقال در نقاط داخل شهر و حتی خارج از شهر وجود داشت اما سیم‌بانان همچنان روی دکل‌ها می‌ماندند تا شبکه از کار نیفتد.

ظفر محمدی، معاون هماهنگی امور عمرانی استاندار آذربایجان‌شرقی در ادامه، سال ۱۴۰۴ را از سال‌های دشوار در حوزه انرژی دانست و تأکید کرد که پیگیری حقوق و رعایت ایمنی در صنعت برق ضروری است.

وی با قدردانی از زحمات سیم‌بانان و تکنیسین‌های شبکه برق تبریز، گفت: تلاش همکاران شبکه برق در روزهای بحران انرژی ستودنی است و سختی کار سیم‌بانان باید مورد توجه مسئولان قرار گیرد.

وی با اشاره به نزدیک شدن برخی از نیروها به دوران بازنشستگی تأکید کرد: حق آنان نباید ضایع شود و باید زمینه حمایت از آن‌ها فراهم شود.

محمدی خاطرنشان کرد: سختی کار سیم‌بانان و خطرات روزانه‌ای که در جریان برق‌رسانی متحمل می‌شوند، تنها با قدردانی لفظی قابل جبران نیست. مسئولان در پیگیری حقوق و مزایا، به‌ویژه برای نیروهایی که به بازنشستگی نزدیک می‌شوند، نباید کوتاهی کنند.

وی تأکید کرد که تأمین امنیت شغلی، پرداخت منصفانه مزایا و فراهم کردن امکانات ایمنی، بخشی از حقوقی است که سیم‌بانان پرتلاش انتظار دارند و توجه به آن، نشان‌دهنده ارزش قائل شدن جامعه و مسئولان برای این قشر سختکوش است.

اکبر فرج‌نیا، مدیرعامل شرکت توزیع نیروی برق تبریز نیز با اشاره به نقش کلیدی سیم‌بانان در پایداری شبکه برق، گفت: صنعت برق کشور و استمرار روشنایی در بخش‌های تولید، انتقال و توزیع، مدیون تلاش این عزیزان است و اگر امروز شبکه برق پایدار است، حاصل زحمات بی‌وقفه سیم‌بانان است.

وی با یادآوری گرمای بی‌سابقه تابستان امسال، اظهار کرد: برای نخستین بار در استانمان دمای ۴۳ درجه را تجربه کردیم؛ دمایی که شبکه برق تبریز تاکنون با آن مواجه نشده بود و می‌توانست شبکه را با خطر فروپاشی مواجه کند.

به گزارش ایرنا، همایش تجلیل از سیم‌بانان اداره برق تبریز به پایان رسید، اما آنچه در ذهن و دل حاضران ماند، چیزی فراتر از یک مراسم رسمی بود. این رویداد روایت احترام بود؛ احترام به مردانی که شهر را روشن نگه می‌دارند و خانواده‌هایی که در سکوت، پشتیبان این روشنایی‌اند.

نوشته: فائزه قره پور