پایگاه خبری تحلیلی راهبرد رسانه صحت خبر بهتر از سرعت خبر
علت این رفتار کشور همسایه، قرار گرفتن چند کیلومتر از جاده در خاک جمهوری آذربایجان است.
نزدیک به ۲۰ سال است در جاده منتهی به ایروان کار میکند. راننده ۴۵ ساله اهل جلفا، شهرستان مرزی شمال غرب ایران که میگوید: قبلا تمام جاده در خاک ارمنستان بود، ولی بعد از آزادسازی قره باغ، حدود ۵ کیلومترش متعلق به آذربایجان شد.
وی ادامه داد: با این حال بی دردسر میرفتیم و میآمدیم. اخیرا نمیدانیم چه مشکلی پیدا کرده اند. ساعتها و بلکه روزها در وسط راه ما را معطل میکنند که هیچ، چند صد دلار به قول خودشان ” توپراق پولی ” (تعرفه عبور از خاک آذربایجان) هم میخواهند.
از نوردوز به قاپان و گوریس
جادهای که چند دهه محور مواصلاتی ایران به ارمنستان و اوراسیا و در واقع دروازه ایران به اروپا بوده حالا به مشکل بزرگی برای ترانزیت کالاها تبدیل شده است.
در فاصله ۱۵۰ کیلومتری از مرز نوردوز در جلفا و قبل از رسیدن به شهر گوریس ارمنستان، نیروهای ارتش آذربایجان یک ایستگاه بازرسی راه انداخته اند و ماجراهای متعددی رقم میزنند.
برای بررسی این موضوع راهی پایانه نوردوز در نقطه صفر مرزی ایران و ارمنستان میشویم. در همان ورودی صف کامیونها و تریلرها توجه ما را به خود جلب میکند. این منطقه یکی از پرترددترین مسیرهای ترانزیتی کشور است.
یکی از رانندگان میگوید: واقعا به دردسر افتاده ایم. کسی مایل نیست در این مسیر کار کند. اما چه کنیم. شغل ما همین است. هر بار رفت و هر بار برگشت معلوم نیست چه برخوردی خواهیم دید. اخیرا برای این منطقه ساختمان گمرک هم احداث کرده اند. یعنی رسما میخواهند این روند را ادامه دهند. اما اگر همه کارها قانونی است، پس چرا به پاسپورت ما مهر ورود و خروج نمیزنند؟ این پولی که میگیرند، روی چه حسابی است، خدا میداند.
همکارش ادامه میدهد: عجیب اینجا است که فقط به کامیونهای ایرانی گیر میدهند. بقیه راه خود را گرفته و میروند. تعرفه ثابتی هم ندارند. قرار بود ۱۳۰ دلار باشد. اما یک روز گفتند محموله ات آتش زا (محصول نفتی و پتروشیمی) است. ۲۵۰ دلار نوشتند! حتی اخیرا از هم سرویس ما ۳۸۰ دلار طلب کرده اند.
پولی که از جیب راننده میرود
هر سرویس رفت و برگشت نیاز به حداقل ۲۶۰ دلار تعرفه دارد که بیش از ۷ میلیون تومان میشود. این مبالغ به چه شکل تامین میشود، سوالی است که ذهنم را درگیر کرده است.
مرد میانسالی که نماینده یک شرکت حمل و نقل است میگوید: قبلا همه را شرکتها پرداخت میکردند.
اما حالا فقط هزینه مسیر رفت را میدهند. برگشت با راننده است. همکاران ما مجبورند در کشور ارمنستان دنبال باری بگردند که مقصدش بنادر یا شهرهای ایران باشد. این طوری از حق و حقوق راننده کم میشود. باور کنید ۷۰ درصد ضرر متحمل میشوند.
یک راننده هم میگوید: بهانه شرکت این است که موقع برگشت میتوانید از مسیر جدید بیایید.
جادهای جدید، اما پرخطر
میپرسم مسیر جدید کجاست؟ توضیح میدهد: جادهای که صرفا برای عبور وسایل نقلیه ایرانی احداث شده و کاملا در خاک ارمنستان است. اما جاده استانداردی نیست و بسیار ناامن و باریک است.
به گفته وی این مسیر فقط برای عبور یک تریلر یا کامیون عرض دارد و بدون علائم است. البته شیب ۱۲ درصدی آن هم مانع از بالا آمدن محمولهها میشود.
