فوتبال تبریز: زمزمه هایی از احیای ماشین سازی به گوش می رسد

راهبرد رسانه / وحید ارضی / روزی روزگاری دو تیم دوست داشتنی ماشین سازی و تراکتور دو باشگاه مطرح فوتبال کشور محسوب می شد و علاقه مندان این دو تیم هنگام برگزاری مسابقه برای تشویق تیم های مورد علاقه شان استادیوم خاطره انگیز باغشمال را پر می کردند و به ندرت به خاطر می آید …

راهبرد رسانه / وحید ارضی / روزی روزگاری دو تیم دوست داشتنی ماشین سازی و تراکتور دو باشگاه مطرح فوتبال کشور محسوب می شد و علاقه مندان این دو تیم هنگام برگزاری مسابقه برای تشویق تیم های مورد علاقه شان استادیوم خاطره انگیز باغشمال را پر می کردند و به ندرت به خاطر می آید که بازی این دو تیم عاری از حساسیت بوده باشد.

ماشین سازی جانشین مس سونگون در لیگ یک

یکی از باشگاه‌های دسته اولی که شایعاتی درباره فروش امتیاز آن در روزهای گذشته مطرح شده، مس سونگون است.
این تیم که چند سالی است در فضای فوتبال حضور دارد و سابقه صعود از دسته دوم به لیگ یک راهم دارد، حالا با تصمیم مدیران شرکت مس ورزقان در آستانه انحلال قرار گرفته است.
درباره فروش امتیاز مس سونگون اما یک احتمال مهم شنیده می‌شود که برای طرفداران فوتبال آذربایجان شرقی و تبریز جذابیت خاصی خواهد داشت.
گفته می‌شود مسئولان کارخانه ماشین سازی تبریز بعد از سالها تصمیم به تیمداری مجدد گرفتند و قصد دارند با خرید امتیاز مس سونگون این تیم ریشه دار و پرطرفدار فوتبال ایران را که طی سال‌های گذشته به سمت نابودی رفت را احیا کنند.
ماشین سازی تبریز که با لباس سبز خود طرفداران قدیمی و بسیاری در آذربایجان شرقی داشت، بعد از عدم حمایت مسئولان این کارخانه به بخش خصوصی واگذار شد.
اگرچه طی چند سال فعالیت با مالکان متعدد به لیگ برتر هم برگشت اما دوباره به سمت انحلال رفت و حالا احتمال بازگشت این تیم ریشه‌دار با حمایت کارخانه ماشین سازی تبریز به لیگ دسته اول فوتبال وجود دارد.

یاشیل ماشین برادر و رقیب قدیمی تراختور

روزی روزگاری دو تیم دوست داشتنی ماشین سازی و تراکتور دو باشگاه مطرح فوتبال کشور محسوب می شد و علاقه مندان این دو تیم هنگام برگزاری مسابقه برای تشویق تیم های مورد علاقه شان استادیوم خاطره انگیز باغشمال را پر می کردند و به ندرت به خاطر می آید که بازی این دو تیم عاری از حساسیت بوده باشد.

در سال های دهه 60 و تا نیمه های دهه 70 بازی های این دو تیم حلاوت و شیرینی خاصی داشت و شعارهای معروف هر دو تیم به زبان تورکی در بین طرفداران این دو تیم رایج بود. مثلا طرفداران ماشین سازی می گفتند: «بیز دییه ردوخ بس تیراختور داغ سوکر – بیلمه زیدوخ اگزوزنان یاغ توکر» و طرفداران تراختور هم می گفتند: «داغلاری سوکر تیراختور – آدیوا قوربان تیراختور».

حال بعد از گذشته نزدیک به سی سال از آن روزهای باشکوه و بیادماندنی، دیگر تیمی با نام ماشین سازی در هیچ کدام از سطوح فوتبال کشور حضور ندارد و این در حالی است که ماشین سازی در اوایل دهه 70 و در زمان هدایت آصف نامازوف آذربایجانی و بعدها با مرحوم ناصر حجازی بهترین تیم شهرستانی شناخته شد و تراکتور هم با هدایت واسیلی قوجای فقید در کورس قهرمانی با تیم پاس و سرخابی های تهران بود. اگر در آن یک سال (71-72 لیگ آزادگان) لیگ در دو گروه برگزار نمی شد، قطع به یقین تراکتور در همان سال هم با اقتدار کامل قهرمان فوتبال کشور می شد و طرفداران فوتبال آذربایجان سه دهه انتظار قهرمانی نمی کشیدند.

ابرهای سیاه آسمان فوتبال آذربایجان را فرا گرفت و از آن روزهای خاطره انگیز تنها نام ماشین سازی مانده است و این روزها همه در پی سرنوشت یاشیل ها هستند که امیدواریم مسئولان استان یک تصمیم خوب برای نجات این تیم دوست داشتنی بگیرند تا تراکتوری که به تنهایی بار فوتبال آذربایجان را بردوش می کشد، تنها نماند.