دکتر کمال حیدری در کارگاه ملی نهایی سازی برنامه ارتقای آمادگی و پاسخ به پاندمی کووید-۱۹، آنفلوآنزا و سایر بیماری‌های حاد تنفسی واگیردار  که با حضور نمایندگانی از سازمان بهداشت جهانی در تبریز برگزار شد افزود:  توجه به زیرساخت‌ها برای تامین آینده‌ای بهتر و امن‌تر نیازمند همدلی و همراهی تمام دستگاه‌های متولی است.

وی اظهار کرد: پاندمی کرونا به ما یاد داد که باید به شکل جدی‌تر با تهدیدات زیستی و به خصوص بیماری‌های واگیر رو به رو شویم و قطعا نسبت به قبل، هوشیارتر عمل کنیم.

دکتر حیدری گفت: اگر برنامه کنترل بیماری‌ها از قبل آماده نشود، با چالش‌های بسیاری در اپیدمی‌ها رو به رو می‌شویم.
معاون بهداشت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی با اشاره به تاثیرات کرونا بر حوزه‌های مختلف افزود: شرایط کنونی و نحوه شیوع بیماری‌ها در جهان، حرکتی عالمانه را می‌طلبد که موفقیت در موضوع این نیز با همدلی بین دستگاه‌ها عملی می‌شود.

وی با بیان این‌که کرونا باعث شد تا یک تجربه جهانی در زمینه مقابله با بیماری‌های واگیر ایجاد شود ادامه داد: موضوع آمادگی در برابر تهدیدات زیستی و مدیریت افکار عمومی جامعه چندین بار در ستاد ملی کرونا مطرح و مصوب شده است و امیدواریم بتوانیم در نتیجه چنین جلساتی زیرساخت‌های کشور را تقویت کرده و سلامت آحاد مردم و جامعه را برای سال‌های بعدی تضمین کنیم.

نماینده سازمان بهداشت جهانی در جمهوری اسلامی ایران هم گفت: یکی از بزرگترین موفقیت‌های ایران واکسیناسیون همگانی در برابر کووید-۱۹ است.
دکتر جعفر حسین با اشاره به همکاری‌های مطلوب مجموعه بهداشت و درمان ایران با سازمان بهداشت جهانی اظهار کرد: در دوران کرونا حتی کشور‌های بسیار پیشرفته نیز آمادگی مواجهه با پاندمی کرونا را نداشتند و آمادگی این کشور‌های قدرتمند برای پاسخگویی به شرایط نیز بسیار طول کشید.

وی با اشاره به تاثیرات کرونا بر لایه‌های مختلف زندگی مردم افزود: ایران توانست در مدت سه ماه بیش از ۵۰ درصد از جمعیت خود را واکسینه کند و این میزان در این مدت محدود قابل توجه بود.
دکتر حسین خاطر‌نشان کرد: واکسیناسیون مردم ایران در طول همه گیری کرونا باعث شده است که این کشور یکی از پنج کشور برتر منطقه در واکسیناسیون باشد و این اقدام قابل تقدیر است.

وی خاطرنشان کرد: چنین فضایی در حالی در ایران شکل گرفته است که این کشور با تحریم‌های پیچیده‌ای رو به رو است و در زمینه واردات و صادرات نیز مشکل دارد. اگر جمهوری اسلامی ایران، سیستم بهداشتی قوی نداشت، بدون شک در برابر همه گیری کرونا با مشکلات بیشتری مواجه می‌شد.

نماینده مردم تبریز، آذرشهر و اسکو در مجلس شورای اسلامی هم در این نشست بر داشتن قاطعیت در اجرای برنامه مقابله با بیماری‌های تنفسی تاکید کرد.
دکتر پزشکیان  با تاکید بر این‌که مقابله با بیماری‌های تنفسی نیاز به همکاری سازمان‌ها و دستگاه‌های مختلف دارد اظهار کرد: ۷۵ درصد سلامتی جامعه وابسته به توده افراد و مردم بوده و تنها ۲۵ درصد آن به کلینیک‌ها، بیمارستان‌ها و کادر بهداست و درمان بستگی دارد.
وی افزود: هنگام بروز بیماری‌های واگیر در جامعه باید یک ستاد جنگ علیه بیماری شکل بگیرد و تمامی ارگان‌ها در یک هماهنگی کامل برنامه‌ای جامع برای این امر داشته باشند چرا که بحث بیماری مربوط به کل حاکمیت است.

رئیس مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر وزارت بهداشت هم بر لزوم تقویت برنامه‌های مقابله با اپیدمی‌های احتمالی در کشور تاکید کرد.
دکتر محمدمهدی گویا گفت: تجربه دو ونیم ساله اپیدمی کرونا، تلخی‌ها و دستاورد‌هایی با خود به همراه داشته است. عزیزان بسیاری را در این دوران از دست دادیم که اگر آمادگی مقابله با این شرایط بود، اینگونه دچار خسارت‌های جانی نمی‌شدیم.
وی با اشاره به خسارت‌های اقتصادی، علمی و آموزشی، تضعیف مشاغل، تعطیلی فعالیت‌ها، آثار بد روانی و اجتماعی و … در دوران کرونا در دنیا خاطرنشان کرد: یکی از عوارض این پاندمی، طولانی شدن عوارض آن است. بخشی از مبتلایان کرونا علی رغم بهبودی مدت زیادی است که درگیر عوارض آن هستند و هنوز به بهبودی کامل دست نیافته‌اند.

دکتر گویا با اشاره به اقدامات مطلوب کشور در حوزه مدیریت این شرایط ادامه داد: طی کمتر از سه ماه، یک شبکه تشخیص آزمایشگاهی کرونا که قبل از آن وجود نداشت، با مشارکت بیش از ۵۰۰ آزمایشگاه در کشور راه اندازی شد. ظرف شش ماه بعد از تولید اولین واکسن در دنیا نیز شش کمپانی تولید واکسن بخش خصوصی و دولتی کشور توانستند با امکانات داخلی به واکسن ضدکرونا دست یابند که مطالعات ما نشان می‌دهد، برخی از این واکسن‌ها حتی بهتر از مشابه خارجی خود عمل می‌کنند.

رئیس دانشگاه علوم پزشکی تبریز نیز گفت: ایجاد آمادگی لازم، نخستین و مهمترین اقدامی است که می‌تواند در کاهش تلفات اپیدمی میسر واقع شود.
دکتر بهمن نقی پور اظهار کرد: هدف از برگزاری این کارگاه، استفاده از تجارب گذشته، جمع بندی آن‌ها و ارتقای سیستم بهداشتی و درمانی برای کمک بیشتر و آمادگی لازم برای اتفاقات بعدی است که در سراسر جهان به خصوص در منطقه ما اتفاق می‌افتد.